Historiku
Kaçaniku si qendër administrative – qytezë daton që nga fundi i shekullit XVI. Themelues i parë i kësaj qyteze është Koxha Sinan Pasha i cili ndërtoi xhaminë në vitin 1594 e cila edhe sot ekziston, një kuzhinë publike (imaret) , një shkollë në afërsi të xhamisë, dy hane, një hamam, kalanë (në fund të shekullit XVI , në vitin 1595 ) dhe disa mullinj në lumin Lepec.
Mbishkrimi i varrit të shek. II të erës sonë, i gjetur gjatë viteve të 80-ta, është një dëshmi e ekzistimit të vendbanimeve në këto anë edhe gjatë kohës antike.
Meqenëse nëpër Kaçanik kalon magjistralja Prishtinë – Shkup si dhe hekurudha F. Kosovë – Selanik, e bënë Kaçanikun vend të rëndësishëm me strategji të posaçme ekonomike.
Nëpër Kaçanik kalojnë dy lumenj, lumi Lepec dhe Nerodime, që me bashkimin e tyre në të dal nga qyteti, kalojnë tok grykën piktoreske të Kaçanikut me tërësi të veçanta mezoreliefë të Kosovës, nga buzët e të cilëve ngrihen malet e rrëpijshme që u përkasin masiveve të Sharrit dhe Rodopeve.
Kaçaniku kryesisht është vend industrial, mirëpo ekzistojnë kushte të volitshme për zhvillimin e blegtorisë, bletarisë, pemëtarisë, zejtarisë e në veçanti kushte të mira për zhvillimin e turizmit dimëror-sportiv, veror, malor dhe transit.